BUWISIT KA!!!
i HATE you!!!
you know who you are! pinahirapan mo ang buhay ko… alam kong hindi mo ito mababasa kahit kailan man, pero bahala na. wala akong pakialam. galit ako sayo at galit din sayo ang mga taong nagmamahal sa akin. sinusumpa ka naming lahat… matapilok ka sana habang pauwi ka… mapilayan… tapos, pag pumunta kang doktor para magpacheck up, bigla mong malalamang may malubha kang sakit. yung sakit na tipong pandidirihan ka ng maraming tao… tapos, pag nalaman ng mga tao na may ganun kang sakit, lalayuan ka… tapos magiging lonely ka… sobrang lonely… tapos, magsu-suicide attempt ka, pero hindi siya magiging success. you’re still alive… so blessedly alive… but in pain… in HORRENDOUS pain… and then you live for another 20 years. in pain… a deformed shell of what you were and what you could have been, had you kept your filthy little claws off my cellphone…
let me reiterate:
I HATE YOU!!!
June 27th, 2005 at 9:01 am
dagdag pa sa mapapala niyang kamalasan.. Isang araw na lang.. magigising siya, wala na yung EYEBALLS nya sa kinalalagyan nila. Malalaman na lang niya na kinain na ng mga uod habang natutulog siya.. at yung mga uod na yon eh nagsisimula na papakin yung utak niya. Actually.. gustong gusto ko na sanang sabihin na DUDUKUTIN KO MGA MATA NIYA AT TATAPAK-TAPAKAN!!!! HAAAAAHHHHHH!!!!!! kaso lang… hindi ko rin alam kung sino yung hinayupak na yun.. kaya sumpa na lang.. tsaka.. hehe.. mas malala rin yung epekto nung mga sumpa natin.. mas ‘out of this world’ pa ^.^ AAAAKKKKKKKK ang sama ko. ^.^ hehehehehehehehehehhhhhhh!!!! ^.^
June 28th, 2005 at 3:13 pm
heeheehee… kaya kita mahal eh! =D